Charakterystyka
insektów
Charakterystyka
Najczęciej spotykane insekty w naszych domach
Pluskwa domowa
Ciało silnie spłaszczone, jajowato-owalne, nieco zwężające się ku przodowi. Zabarwione jest na kolor brązowy, a po posiłku staje się purpurowe. Osobniki dorosłe - długość do 4-5 mm, a szerokość około 3-4 mm. Pluskwa domowa przebywa w siedliskach ludzkich. Aktywna jest w nocy. Samicom krew jest potrzebna do produkcji znacznej liczby jaj. Dorosła samica pluskwy składa dziennie ok 2-3 jaja chociaż nie które źródła mówią o 2-10 jajach dziennie. Krew pije przez 1-15 minut (najczęściej 3-5 minut).
Ilość pobranej krwi może przewyższać 2x masę ciała pasożyta. Samice pobierają krew częściej i w większych ilościach niż samce. Gnieździ się w pomieszczeniach, najczęściej w meblach tapicerowanych, pod boazerią, tapetami lub obrazami. Okres rozwoju od jaja do dojrzałej pluskwy w temperaturze pokojowej trwa około 1-2 miesiące. Pluskwy pobierają krew co kilka dni, ale w przypadku braku żywiciela mogą przeżyć kilka miesięcy. Pluskwy potrafią także poddać się hibernacji, gdy przez okres dłuższy niż 3 miesiące nie mogą znaleźć żywiciela.
Karaczan prusak
Szkodliwość prusaków polega na zanieczyszczaniu produktów spożywczych wylinkami, odchodami, pleśniami i bakteriami powodującymi gnicie produktów. Prusaki odgrywają bardzo ważną rolę w przenoszeniu chorób bakteryjnych i wirusowych (biegunka, dżuma, trąd, cholera, gruźlica i inne) oraz pasożytów (glisty). Mogą także powodować alergie u ludzi. Zgromadzone w dużej liczbie prusaki wydzielają charakterystyczny, niemiły zapach.Larwy prusaka są wielkości główki szpilki, a dorosłe osiągają 1,5 cm długości.
Dorosłe są brązowe z 2 paskami biegnącymi równolegle wzdłuż przedplecza (tarczki, która zakrywa głowę od góry). Najczęściej zasiedlają kuchnie i łazienki, ale również mogą przebywać w innych pomieszczeniach, jeśli znajdują dogodne kryjówki.Prusaki najczęciej dostają się do naszego mieszkania od sąsiadów , rzadziej zdarza się że przynosimy je ze sobą np. w zakupach.
Rybik cukrowy
Srebrzysty, bezskrzydły owad o długości ok. 13–25 mm. Ma długie, nitkowate czułki. Przy końcu odwłoka rybik ma trzy szczecinki. Występują w domach, piekarniach i innych ciepłych i dość wilgotnych pomieszczeniach, w których może znaleźć pożywienie. Zdobycie pożywienia dla rybika cukrowego nie jest problemem, gdyż jako nieliczne zwierzęta trawią celulozę. Dlatego ich pożywieniem jest wszystko to, co zawiera polisacharydy i prawdopodobnie stąd wziął się jego przydomek — cukrowy. Rybiki prowadzą nocny tryb życia, nie lubią światła.
Rybik cukrowy, choć nie jest niebezpieczny, to należy do uporczywych szkodników, których trudno jest się pozbyć. Dlatego proces usunięcia z naszych domów rybików może być mozolny i długotrwały.
Gryzek psotnik
Gryzki to niewielkie owady, które często pojawiają się w naszych domach, gnieżdżąc się w żywności lub ciemnych, wilgotnych lub zakurzonych zakamarkach.Gryzki są owadami niewielkimi, osiągają długość od 0,7 mm do 1 cm. Ciało jest grzbietobrzusznie spłaszczone, z dużą głową. Mają dobrze rozwinięte oczy i długie czułki. Gryzki szczególnie upodobały sobie wilgotne i ciepłe pomieszczenia w których żywią się pleśnią. Gryzki nie przenoszą chorób ale mogą wywoływać u ludzi astmę atopową objawiającą się zatkanym nosem, kaszlem i świądem. Samica psotnika składa jaja pojedynczo lub w niewielkich pakietach.
Cykl życiowy trwa rok lub występują dwa pokolenia. W siedzibach ludzkich i innych ogrzewanych obiektach może występować więcej pokoleń w ciągu roku.
Mrówki
Mrówki to niezwykle inteligentne stworzenia. Ich mózg składa się z 250 000 komórek. Życie mrówki całkowicie jest podporządkowane kolonii i każdy spełnia określone funkcje. Kolonie podzielone są na kasty. Założycielką kolonii jest zapłodniona samica – królowa; w okresie rójki ma skrzydła. Skrzydła mają również trutnie, których w kolonii jest więcej niż samic.
Zadaniem samców jest tylko zapładnianie samic podczas rójki.Jaja składane przez królowe są drobne. Zaraz po złożeniu są zabierane przez robotnice i umieszczane w odpowiedniej części
gniazda.
Mrówki doskonale się czują w zurbanizowanych środowiskach, gdyż odżywiają się zróżnicowanym pokarmem. Pobierają pokarmy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego; preferują żywność bogatą w cukry i białko. Niektóre gatunki są drapieżne: 30% ich diety stanowią stawonogi (inne owady i pająki).
Pchła ludzka
Pchły ludzkie żyją i rozmnażają się przede wszystkim w miejscach brudnych, zakurzonych, rzadko sprzątanych. Ich larwy spotykamy najczęściej w szparach między deskami czy klepką podłogi, na strychach lub w innych schowkach starych domów.
Pchły przecinają skórę przy pomocy aparatu gębowego i pobierają krew. Mogą spowodować reakcje alergiczne, stwarzają też wrota dla wtórnych infekcji. Są groźne nie tylko jako pasożyty, ale też wektory groźnych patogenów! Zapłodnione samice po napiciu się krwi składają jaja. Jednorazowo 3–5 jaj, w ciągu życia 400–500 w szparach podłogi, pościeli lub legowisku zwierzęcia.
Po 3–10 dniach wykluwają się larwy, które są beznogie i poruszają się ruchem robakowatym. Mierzą 2 mm długości oraz 0,3 mm szerokości. Odżywiają się ekskrementami i resztkami organicznymi. Po trzykrotnym linieniu, odbywającym się w ciągu 7–14 dni następuje przepoczwarczenie w luźnym oprzędzie zmieszanym z ziarnami kurzu, które trwa 7–10 dni. Imago żyje od 3 do 4 miesięcy i żywi się krwią. Całkowity rozwój tego owada trwa zależnie od warunków zewnętrznych od 18 do 332 dni. Jednak możliwy jest dłuższy okres rozwoju, trwający nawet około 450 dni.